Login by: Register Login
 

首页             商城介绍         茶品展示        茶叶学堂         安溪铁观音        金骏眉         正山小种       大红袍       礼品茶      在线订购       联系我们

铁观音纯雅礼和

铁观音66.png

乌龙茶色香韵味
News Detail

父亲的茶安溪铁观音

  1
Issuing time:2021-09-01 16:25

父亲退休多年。一辈子沉浸教书育人的他,平日除了喝茶抽烟,真找不出其他嗜好。母亲说父亲如果把茶和烟都戒了,省下的钱足够“起一座大厝”,但父亲依然我行我素。现在母亲再说起,态度却是个三百六十度转弯:“喝茶挺好。”




自我有记忆起,父亲便茶不离口。每天一大早起来,他习惯泡好一壶茶,喝完再去吃饭。看着他每一次都喝得津津有味,我也想尝尝是什么滋味。





有一回放学回家,嘴巴似乎要冒烟,看到桌上父亲早晨泡好的茶,我想都没想,直接拿起茶壶,对着壶嘴一顿猛喝:“太苦了!”只喝了一口,立马狠狠吐了出来。“怎么了?”父亲闻声而至,我指了指茶壶:“一点都不好喝!”父亲听了微笑着拍拍我的小脑袋:“苦味能让人提神醒脑,提醒我们不要忘记做事情!”




我似懂非懂地看着眼前的父亲,没多花心思细加琢磨,就是感觉自己喝了苦茶,受了欺骗和委屈。




父亲好像无茶不欢,没了茶就没了滋味。却是母亲偶然一席话让我解开心头疑惑:“你父亲喜欢喝苦茶,不是说那茶有多好喝。而是喝了苦茶,人能精神起来,他常常说苦尽甘来。”母亲说着,眼角竟然湿润了。




我开始有意观察父亲喝茶。那把沾满茶垢的茶壶,那包茶叶才几块钱,反复冲浸,颜色很深很深,味道很苦很涩。但是即便如此,父亲依然喝得甘甜满足,常常是一个人,默默喝茶,想着事情。




我九岁那年,家里翻建土坯房,父亲每天天没亮就带着一大壶茶出门采买石头、杉木、砖瓦和水泥,很晚了才跟着拖拉机带着疲惫不堪的身体回到家,到家后又顾不得吃饭,要自己搬运卸货,每次要忙到母亲发了火喊他先来吃饭。



那年我参加高考,分数公布的那天晚上,父亲和我坐在大门口,炎热的暑气炙热无比,父亲却一声不吭,一杯一杯喝着茶、抽着烟。“这个成绩报考师范院校没问题。”父亲望着我,一字一句地说,我懂得他的意思,“毕业后就可以出来教书。”父亲再猛喝了一杯茶,说出了他的“小算盘”,我眼神游离地盯着他看,父亲跟同年纪的人相比,憔悴苍老很多,“我听你的!”我不再坚持复读。




这几年每次带着妻儿回老家,一进门总能看到父亲坐在茶桌边泡茶,街坊邻居偶尔路过,他便热情招呼“来泡茶”。常常是喝得不用吃饭,聊得忘了时间。父亲却是乐此不疲,喝茶已经成为他生命中重要组成。




一旁的母亲却频频对父亲闹起“意见”:“看看邻居谁谁谁,不抽烟也不喝茶,身体养得那么滋润,你再看看你!”父亲却是丝毫不为所动。无计可施,母亲只好怂恿几个儿女竞相劝告,父亲竟然还振振有词:“烟可以不抽,但是茶不能不喝。”




“学会喝茶,需要一个过程,这个过程其实是在学习生活,学会处事,学会做人。淡泊明志,苦尽甘来,喝茶就是这个道理。”昔日一直为生活所累所缚的父亲,俨然变成了一个深邃的哲学家。这就是父亲与茶的故事,其实也不能单纯理解为故事,而是父亲用大半生概况浓缩而成的茶缘和茶味,还有深深的情思和暖暖的记忆。

พ่อเกษียณมาหลายปี เขาหมกมุ่นอยู่กับการสอนและให้ความรู้แก่ผู้คนมาทั้งชีวิต ยกเว้นการดื่มชาและการสูบบุหรี่ เขาไม่สามารถหางานอดิเรกอื่น ๆ ได้เลย แม่ของฉันบอกว่าถ้าพ่อของฉันเลิกดื่มชาและบุหรี่ทั้งหมด เงินที่เก็บไว้ก็เพียงพอที่จะ "สร้างบ้านหลังใหญ่" แต่พ่อของฉันก็ยังไปตามทางของตัวเอง เมื่อแม่ของฉันพูดถึงเรื่องนี้ ทัศนคติของเธอก็เปลี่ยนไปแบบ 360 องศา: "มันดีที่จะดื่มชา"




เท่าที่ฉันจำได้ พ่อจะไม่ทิ้งชา ทุกครั้งที่ตื่นแต่เช้า เขาจะคุ้นเคยกับการชงชาและดื่มหลังจากดื่ม เห็นเขาดื่มด้วยความเอร็ดอร่อยทุกครั้ง ฉันก็อยากจะชิมเหมือนกัน





เมื่อฉันกลับจากโรงเรียน ปากของฉันดูเหมือนจะสูบบุหรี่ ฉันเห็นชาที่พ่อของฉันทำในตอนเช้าบนโต๊ะ ฉันไม่ได้คิดเกี่ยวกับมันเลย ฉันเพียงแค่หยิบกาน้ำชาขึ้นมาแล้วดื่มที่พวยกา : "มันขมเกินไป!" หลังจากจิบแล้วเขาก็อาเจียนออกมาอย่างรุนแรงทันที “ว่าไงนะ” เมื่อพ่อได้ยินเสียงฉันก็ชี้ไปที่กาน้ำชา “ไม่ดีเลย!” พ่อยิ้มและตบหัวเล็กๆ ของฉัน “ความขมขื่นทำให้สดชื่น เตือนเราว่าอย่าลืม ทำสิ่งต่างๆ !"




ข้าพเจ้ามองดูบิดาที่อยู่ข้างหน้าข้าพเจ้าด้วยสายตาที่ดูเหมือนเข้าใจ และไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก แต่รู้สึกว่าข้าพเจ้าดื่มชารสขมและถูกหลอกและถูกกระทำผิด




พ่อของฉันดูเหมือนจะไม่มีความสุขถ้าไม่มีชา หากไม่มีชา ก็คงไม่มีรสชาติ แต่คำพูดของแม่ทำให้ฉันรู้สึกสับสนว่า “พ่อของคุณชอบดื่มชารสขม ไม่ได้บอกว่าชาดีแค่ไหน แต่หลังจากดื่มชารสขมแล้ว ผู้คนก็มีพลังขึ้นได้ เขามักจะพูดว่าความทุกข์จะมาเยือน เจ้าค่ะ” แม่พูด , มุมตาของเขาเปียกจริงๆ




ฉันเริ่มสังเกตพ่อของฉันดื่มชาอย่างตั้งใจ กาน้ำชาที่เคลือบคราบชามีราคาเพียงไม่กี่เหรียญเท่านั้น ชาถูกต้มซ้ำ ๆ กัน สีนั้นลึกและลึกมาก และรสชาติก็ขมและฝาดมาก แต่ถึงอย่างนั้น พ่อของฉันก็ยังดื่มอย่างหวานชื่นและสุขใจ มักจะอยู่คนเดียว ดื่มชาเงียบๆ คิดเรื่องต่างๆ




ตอนที่ฉันอายุ 9 ขวบ ครอบครัวของฉันสร้างบ้านจากอิฐขึ้นมาใหม่ พ่อของฉันดื่มชาหม้อใหญ่ทุกวันก่อนรุ่งสางเพื่อซื้อหิน เฟอร์ อิฐ และกระเบื้อง และกลับบ้านดึกมากพร้อมกับรถแทรกเตอร์ที่ร่างกายอ่อนล้า หลังจากนั้น ว่าไม่สนใจเรื่องกินเลยต้องขนของขึ้นเครื่องเองทุกครั้งที่ยุ่งจนแม่โกรธเรียกให้กินข้าวก่อน



ฉันสอบเข้าวิทยาลัยในปีนั้น ในคืนที่ประกาศผล ฉันกับพ่อนั่งอยู่ที่ประตู อากาศร้อนจัด แต่พ่อไม่พูดอะไร ดื่มชาและสูบบุหรี่ “สมัครเรียนมหาวิทยาลัยธรรมดาก็ได้” พ่อมองมาที่ฉันแล้วพูดคำต่อคำ ฉันรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร “หลังจากเรียนจบ ฉันจะออกไปสอนได้” พ่อของฉันดื่มชาอีกแก้วแล้วพูดว่าอะไร เขาหมายถึง "ลูกคิดเล็ก" ฉันจ้องมองเขาอย่างเหม่อลอย เมื่อเทียบกับคนในวัยเดียวกัน พ่อของฉันก็ขี้เหร่และแก่กว่ามาก "ฉันฟังนายนะ!" ฉันไม่ยืนกรานที่จะพูดซ้ำอีกต่อไป




ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ฉันพาภรรยาและลูกๆ กลับบ้านเกิด ฉันมักจะเห็นพ่อนั่งจิบชาอยู่ที่โต๊ะน้ำชาตอนที่ฉันเดินเข้ามา เพื่อนบ้านในละแวกนั้นเดินผ่านไปเป็นครั้งคราว และเขาก็ทักทายอย่างอบอุ่น “มาชงชากันเถอะ” บ่อยครั้งคุณไม่จำเป็นต้องกินและลืมเวลาที่พูด แต่พ่อของเขามีความสุขเสมอ การดื่มชากลายเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของเขา




แม่ข้างบ้านมัก "คิดเห็น" กับพ่อบ่อยๆ ว่า "ดูเพื่อนบ้านที่ไม่สูบไม่ดื่มชา ร่างกายชุ่มชื้นขึ้น ดูอีกทีสิ!" พ่อไม่หวั่นไหวเลย ไม่มีอะไรทำ ดังนั้นแม่ของฉันจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสนับสนุนให้เด็กสองสามคนทะเลาะกันเพื่อเกลี้ยกล่อม และพ่อของฉันก็เป็นไปได้ด้วยดี: "คุณสามารถหยุดสูบบุหรี่ได้ แต่คุณไม่สามารถหยุดดื่มชาได้"




“การเรียนรู้ที่จะดื่มชาต้องใช้กระบวนการ กระบวนการนี้คือการเรียนรู้ที่จะอยู่ เรียนรู้ที่จะจัดการกับสิ่งต่าง ๆ และเรียนรู้ที่จะเป็นคน ไม่แยแส จิตแจ่มใส ทุกข์ทรมานจากความทุกข์ทั้งปวง การดื่มชาคือความจริง” ที่เคยถูกผูกมัดด้วยชีวิตในอดีตได้เป็นพ่อนักปราชญ์ผู้ลึกซึ้ง นี่คือเรื่องราวของพ่อและชาของฉัน อันที่จริง มันไม่สามารถเข้าใจได้ง่ายๆ ว่าเป็นนิทาน มันเป็นรสชาและรสชาที่พ่อของฉันกลั่นกรองจากชีวิตส่วนใหญ่ของเขาตลอดจนความรู้สึกลึกล้ำและความทรงจำอันอบอุ่น

Father retired for many years. He has been immersed in teaching and educating people all his life, except for drinking tea and smoking, he really can't find any other hobbies. My mother said that if my father quit all tea and cigarettes, the money saved would be enough to "build a big house", but my father would still go his own way. Now when my mother talks about it, her attitude is a 360-degree turn: "It's good to drink tea."




As far as I can remember, my father will not leave the tea. When he gets up early every morning, he is used to making a pot of tea and going to eat after drinking it. Seeing him drink with gusto every time, I also want to taste what it is like.





When I came home from school, my mouth seemed to be smoking. I saw the tea my father had made in the morning on the table. I didn't even think about it. I just picked up the teapot and drank it at the spout: "It's too bitter!" After taking a sip, he immediately vomited out severely. "What's the matter?" When my father heard the sound, I pointed to the teapot: "It's not good at all!" My father smiled and patted my little head: "The bitterness is refreshing and reminds us not to forget. Do things!"




I looked at my father in front of me seemingly, without thinking about it, I just felt that I had been deceived and wronged after drinking bitter tea.




My father seemed to be unhappy without tea, without tea, there would be no taste. But it was my mother's accidental words that made me feel puzzled: "Your father likes to drink bitter tea, not to say how delicious the tea is. But after drinking bitter tea, people can become energetic, and he often says that suffering will come to you." Mother said. , The corners of his eyes are actually wet.




I began to observe my father drinking tea deliberately. The teapot covered with tea stains only cost a few bucks. The tea was repeatedly brewed, the color was very deep and deep, and the taste was very bitter and astringent. But even so, my father still drank sweetly and contentedly, often alone, drinking tea in silence, thinking about things.




When I was nine years old, my family rebuilt an adobe house. My father took a big pot of tea every day before dawn to go out to buy stones, fir, bricks, and cement. He returned home with a tired body with a tractor very late. After that, he didn't care about eating, so he had to carry and unload the goods by himself. Every time he was so busy that his mother got angry and called him to eat first.



I took the college entrance examination that year. On the night when the scores were announced, my father and I were sitting at the gate. The heat was extremely hot, but my father said nothing, drinking tea and smoking a cup. "It's okay to apply for a normal university." My father looked at me and said word by word. I knew what he meant. "After graduation, I can come out to teach." My father drank another cup of tea and said what he meant. "Small abacus", I stared at him wanderingly. Compared with people of the same age, my father was much more haggard and older. "I listen to you!" I no longer insist on repeating.




In the past few years, every time I took my wife and children back to my hometown, I could always see my father sitting at the tea table making tea when I walked in. The neighbors in the neighborhood occasionally passed by, and he warmly greeted "Come to make tea." Often it’s because you don’t have to eat and you forget the time when you talk. But his father is always happy, drinking tea has become an important part of his life.




The mother on the side frequently made "opinions" to his father: "Look at the neighbors, who do not smoke or drink tea, the body is so moisturized, look at you again!" The father was not moved at all. There was nothing to do, so my mother had no choice but to encourage a few children to vie with each other to persuade, and my father was even plausible: "You can stop smoking cigarettes, but you can't stop drinking tea."




"Learning to drink tea requires a process. This process is actually learning to live, learn to deal with things, and learn to be a person. Indifferent and clear-cut, painstaking and happy, drinking tea is the truth." The father who had been tied up by life in the past has become a father. A profound philosopher. This is the story of my father and tea. In fact, it cannot be simply understood as a story. It is the tea edge and tea flavor that my father condensed from most of his life, as well as deep feelings and warm memories.


Article classification: 铁观音百科
Share to:
在线客服
 
 
 
 

ABUIABACGAAg9YKH5QUovczabDCAATi4Aw.jpg


扫描微信订购
 
 

微笑388.jpg

扫一扫微信咨询